Al sinds 1945 kiest het toonaangevende The Ring Magazine ieder jaar een Fight of the Year. Alleen al om die reden is het aantrekkelijk om eens te bekijken wat deze gevechten destijds de moeite waard maakte. En of dat nu nog steeds zo is, natuurlijk. In dit deel bespreken we de jaren '50 van de twintigste eeuw. Met daarin enkele legendes waar tot op de dag van vandaag nog over gesproken wordt.
1950: Jack LaMotta versus Laurent Dautheuille II - Styles Make Fights
Jack LaMotta versus Laurent Dautheuille II geldt als het gevecht met één van de spektaculairste ontknopingen uit de boksgeschiedenis. De twee hadden elkaar al eerder ontmoet en de slimmigheden van de Fransman zorgden ervoor dat de bulldozerstijl van LaMotta niet succesvol was. Ook in deze tweede ontmoeting had Dautheuille alles volledig onder controle. Maar overmoed in de vijftiende en laatste ronde zorgde ervoor dat LaMotta, met nog slechts enkele seconden op de klok, toch nog de volle buit greep.
1951: Jersey Joe Walcott versus Ezzard Charles III - Bittere rivaliteit
Weinig vechters kwamen elkaar vaker in hun carrière tegen dan zwaargewichten Jersey Joe Walcott en Ezzard Charles. Tussen maart 1951 en juni 1952 stonden ze zelfs driemaal achter elkaar tegenover elkaar. Het waren gevechten 3, 4 en 5 in hun onderlinge vete. Vooral het eerste duel in deze periode, Walcott versus Charles III, is een memorabele. Het was voor Walcott maar liefst de vijfde poging om wereldkampioen te worden, na de eerste vier keer te zien mislukken. En het gevecht zelf kende een fascinerende afloop die totaal haaks stond op wat er tot dan toe in de ring was gebeurd.
1952: Rocky Marciano versus Jersey Joe Walcott I - Nieuwe legende
Jersey Joe Walcott had het eerder in zijn leven al opgenomen tegen de legende Joe Louis. Na zijn bittere rivaliteit met Ezzard Charles was de volgende legende in opkomst, Rocky Marciano. Jersey Joe was op dat moment de oudste heavyweight wereldkampioen ooit. Een officieus record dat hij nog vele jaren na zijn pensioen zou vasthouden. Rocky was de opkomende man die nog nooit verloren had. Hij was zelfs nog nooit tegen de grond gegaan. In dit gevecht zou het nodige veranderen, maar de legende zou ook alvast een stukje groter worden. Zoals we ook verderop in dit artikel zullen zien.
1953: Rocky Marciano versus Roland La Starza II - Controverse
Rocky Marciano en Roland La Starza waren de belangrijkste zwaargewichten in de eerste helft van de jaren '50. Nadat Marciano zich tot kampioen had gekroond, begon hij aan een reeks van waanzinnige gevechten. De liefhebber in de jaren '50 kwam daarmee flink aan zijn trekken. Het duel met Roland La Starza was al het tweede - nadat zij elkaar in 1950 ook al eens hadden ontmoet. In dit duel zou het lange tijd flink gelijkopgaan. En volgens velen was dat ook reden om ontevreden te zijn over de afloop van het duel.
1954: Rocky Marciano versus Ezzard Charles II - Oude bekenden
Het gevecht van het jaar 1954 bracht twee oude bekenden opnieuw in de spotlights. Rocky Marciano was al voor het derde jaar op rij betrokken bij het zwaarst bevochten duel van het jaar. En in het laatste jaar waarin hij dat niet was - 1951 - was Ezzard Charles dat wel. In 1954 stonden de twee voor de tweede maal tegenover elkaar. Ze hadden elkaar slechts vier maanden eerder ook al eens ontmoet. Wie vandaag de dag nog rondvraagt wat nu eigenlijk hét gevecht van de jaren '50 was, zal vaak dit tweede duel genoemd krijgen.
1955: Carmen Basilio versus Tony DeMarco II - Wisseling van de wacht
Waar de eerste helft van de jaren '50 werd gedomineerd door de zwaargewichten - en dan met name Rocky Marciano - was het in de tweede helft vooral voor de welter- en middelgewichten. En dan vooral voor Carmen Basilio, de uienboer met de ijzeren kin. Zijn reeks befaamde gevechten begon in 1955 met zijn tweede ontmoeting met Tony DeMarco. DeMarco was de man die zijn wereldtitel aan Carmen Basilio had verloren. Hij was uit op wraak, maar of hij die ook zou krijgen, daarop mag het antwoord duidelijk zijn.
1956: Carmen Basilio versus Johnny Saxton II - Gerechtigheid
Carmen Basilio en Johnny Saxton kwamen elkaar in 1956 tweemaal tegen. In het eerste gevecht verloor Basilio zijn titel, maar daar zat vanaf het eerste moment een luchtje aan. Dit zou later ook blijken toen de manager van Saxton banden met de maffia en match fixing bleek te hebben. Korte tijd na het eerste gevecht stelde Basilio dan ook op een meedogenloze manier orde op zaken. Dit keer verliep het gevecht wel zoals het bedoeld was en de orde was hersteld. Om vervolgens een volgende grote naam aan de scalp te rijgen.
1957: Carmen Basilio versus Sugar Ray Robinson - Legendes onder elkaar
Na het weltergewicht gedomineerd te hebben, zag Basilio een uitdaging in het vechten voor de wereldtitel in het middengewicht. De gewichtsklasse waar Sugar Ray Robinson in de voorgaande jaren gedomineerd had - zoals gezegd zaten de jaren '50 vol met tot de verbeelding sprekende namen. Robinson was inmiddels 36 en had met allerlei ongemakken te maken. Wat ook te zien was in het gevecht en Basilio tot een nog grotere legende zou maken. Nu in het bezit van titels in twee divisies.
1958: Sugar Ray Robinson versus Carmen Basilio - Rollen omgedraaid
Robinson en Basilio zorgden twee jaar op rij voor het meest spectaculaire gevecht van het jaar. In 1958 troffen ze elkaar opnieuw. Het gevecht ging over de volledige lengte van 15 ronden en pakte goed uit voor de oude meester. Niet voor het eerst in dit decennium werd de beslissing van de jury wel flink in twijfel getrokken. Wie de kranten opensloeg daags nadien, zag uitsluitend commentaren en verslagen waarin Basilio als de echte winnaar werd aangewezen.
1959: Gene Fullmer versus Carmen Basilio - Laatste dans
Basilio had nog één groot gevecht in zich. Dat was het gevecht waarin hij de titel die hij aan Robinson verloren had probeerde terug te winnen. Omdat Sugar Ray zijn titels kwijtraakte door een beslissing van de boksbond, mochten Fullmer en Basilio - de twee laatste wereldkampioenen naast Robinson - onderling uitmaken wie de nieuwe wereldkampioen zou worden. Lang ging het gelijk op, maar toen de veer brak, brak deze voor Basilio voorgoed. Hij vocht nog enkele malen in 1960 en 1961, maar nooit meer zoals deze avond in 1959.
